Rūpānuga: [niewyraźnie] Odurzenie.

Prabhupāda: Hmm? To wszystko.

Rūpānuga: Technologia.

Prabhupāda: Tak.

Rūpānuga: Tak wiele gadżetów do...

Prabhupāda: Anthropomorphis... Co to jest? Antropologia.

Puṣṭa Kṛṣṇa: Uniwersytet Avidyā.

Prabhupāda: Tak. [chichocze] Masz rację. Avidyāra bhore. Kota nidrā jāo mayā avidyāra bhore.

Pañcadraviḍa: Psychiatrzy.

Prabhupāda: Tak. Wszystkie zachodnie przygody mają na celu utrzymanie ludzi w ciemności. I to się dzieje. Teraz zostanie to zniszczone przez następną wojnę. Następna wojna nadejdzie bardzo szybko.

Tamāla Kṛṣṇa: O!

Prabhupāda: Tak.

Tamāla Kṛṣṇa: Następna wojna...?

Prabhupāda: Twój kraj, Ameryka, bardzo chce zabić tych komunistów. A komuniści również bardzo chcą. Więc wkrótce będzie wojna. I być może Indie będą największym poszkodowanym.

Tamala Kṛṣṇa: Największy...?

Wyznawcy: Cierpiący.

Brahmānanda: Cierpiący.

Prabhupāda: Ponieważ Ameryka zamierza rozpocząć wojnę z Indii.

Brahmananda: O!

Prabhupāda: Tak. Ponieważ Indie i Rosja są...

Brahmānanda: To jest... Przyjaźń.

Prabhupāda: Nie. Obok siebie. Jeśli wojna rozpocznie się w Indiach...

Rūpānuga: Więc Indie staną się...

Prabhupāda: A Rosjanie są już tutaj gotowi, słyszałem, z żołnierzami i... Nie żołnierzami. Chcę powiedzieć...

Haṁsadūta: pociski.

Prabhupāda: Tak. Oni również są czujni.

Viṣṇujana: Czy to pomoże naszemu nauczaniu, Prabhupāda?

Prabhupāda: Kazania będą bardzo przyjemne po wojnie, kiedy obie strony, a szczególnie Rosja, się zakończą.

Rūpānuga: Chcą uczynić z Indii pole bitwy?

Paramahaṁsa: Prabhupāda, Ātreya Ṛṣi powiedział również, że Arabowie przygotowują się do wojny. Kupują pociski, odrzutowce i czołgi warte miliardy dolarów od Ameryki.

Prabhupāda: Tak, więc są przygotowani. Wojna wkrótce się zacznie.

Viṣṇujana: Wszyscy Arabowie jadą do Ameryki, aby odbyć tam szkolenie w siłach zbrojnych.

Prabhupāda: Hmm?

Viṣṇujana: We wszystkich ośrodkach sił zbrojnych w Ameryce szkoli się narody arabskie do walki.

Prabhupāda: Och.

Viṣṇujana: Pozwalają młodym ludziom przyjechać do USA, żeby nauczyli się obsługiwać rakiety i tak dalej.

Pañcadraviḍa: Niedawno pewien Bhutto z Pakistanu był bardzo szczęśliwy, ponieważ mówiono o zniesieniu dziesięcioletniego zakazu dostaw broni do Pakistanu ze Stanów Zjednoczonych, a teraz, jak mówią, Pakistan wkrótce zacznie otrzymywać broń z Ameryki.

Prabhupāda: Tak, dostają. Już dostają. Pakistan rozpocznie wojnę z Indiami. A potem wszystko będzie...

Wyznawcy: Och! Uff!

Wyznawca: Pakistan rozpocznie wojnę... [wyznawcy rozmawiają między sobą]

Pañcadraviḍa: Ponownie. Rozpoczęli wojnę może osiem razy.

Prabhupāda: [na stronie:] Hmm? Nie, możemy iść.

Pañcadraviḍa: Co będą robić wyznawcy, gdy będzie trwała wojna?

Prabhupāda: Intonuj Hare Kryszna.

Wyznawcy: Jaya! [śmiech]

Prabhupāda: Masz tylko interesy.

Pañcadraviḍa: Zostaniemy w miastach czy...?

Prabhupāda: Możemy zostać gdziekolwiek. Mamy nasz Māyāpur, Vṛndāvana. Ale niebezpieczeństwo polega na tym, że rząd powie: „Wszyscy Amerykanie odejdźcie”. To jest niebezpieczeństwo. Myślę o tej sytuacji. Co mam zrobić w tym czasie?

Puṣṭa Kṛṣṇa: Przyjąć obywatelstwo indyjskie?

Prabhupāda: Co?

Puṣṭa Kṛṣṇa: obywatelstwo indyjskie?

Prabhupāda: Jeśli weźmiesz, to bardzo miło. Potem poproszą cię, żebyś poszedł na wojnę. [śmiech]

Tamāla Kṛṣṇa: Czy ta wojna rozprzestrzeni się na inne kraje i kontynenty?

Prabhupāda: Właściwa wojna rozegra się między Ameryką a Rosją.

Rūpānuga: A co z brytyjskimi wyznawcami, obywatelami brytyjskimi? Czy Brytyjczycy zostaliby poproszeni o odejście? Obywatele brytyjscy? Obywatele Wspólnoty Narodów?

Prabhupāda: Brytyjczycy są już skończeni. Nie mają żadnego znaczenia.

Pañcadraviḍa: Ma na myśli, czy gdyby brytyjscy wyznawcy przyjechali do Indii, zostaliby poproszeni o opuszczenie kraju?

Prabhupāda: Nie, nie, chcę powiedzieć... Mówię o polityce. Wyznawcy są tacy sami... Och, obywatele brytyjscy...? Mogą...

Rūpānuga: Mówisz, że Amerykanie mogą musieć odejść. A co z Brytyjczykami?

Prabhupāda: Ale oni, generalnie, w czasie wojny...

Viṣṇujana: Wszyscy.

Prabhupāda: ...pytają wszystkich cudzoziemców.

Tamāla Kṛṣṇa: O, rozumiem.

Jayapatāka: Podczas ostatniej wojny, Chrześcijańska Misja Krishnanagar miała także wielu włoskich księży, ale rząd pozwolił im zostać, mimo że Indie toczyły wojnę z... Włochami.

Prabhupāda: Z punktu widzenia misjonarza mogą to zrobić.

Jayādvaita: Jak będzie wyglądała sytuacja z Chińczykami, jeśli Rosjanie i Amerykanie będą walczyć?

Prabhupāda: Cóż, nie jestem politykiem. [śmiech] Chiny nie prowadzą wojny..., nie chcą wojny. Chcą...

Tamāla Kṛṣṇa: Rozwijaj się.

Prabhupāda: ...konstrukcja.

Rūpānuga: Nie są gotowi.

Prabhupāda: Tak. Nie są zbyt zainteresowani wojną.

Paramahamsa: Śrīla Prabhupāda, powiedziałeś, że ta wojna zniszczy demoniczną cywilizację.

Prabhupāda: Tak.

Paramahaṁsa: Czy to oznacza, że ​​zniszczy wszystkie miasta i cały przemysł?

Prabhupāda: Wojna oznacza zniszczenie wszystkich miast. To naturalne. Masz doświadczenie w Europie tak wiele razy.

Haṁsadūta: Miasta i przemysł.

Prabhupāda: Co?

Haṁsadūta: Miasta i przemysł.

Prabhupāda: Tak, to jest główny cel.

Haṁsadūta: Nikt nie jest zainteresowany farmą. [przerwa]

Jayādvaita: ...wysiłek, czyści wyznawcy automatycznie stają się ekspertami w polityce, ekonomii, we wszystkim.

Prabhupāda: Co?

Jayādvaita: Bez oddzielnego wysiłku, czysty oddany automatycznie staje się ekspertem we wszystkim.

Prabhupāda: Tak.

Jayādvaita: Polityka, ekonomia.

Prabhupāda: Tak.

Jayādvaita: Socjologia.

Prabhupāda: Yasmin vijñāte sarvam evaṁ vijñātaṁ bhavanti [ Muṇḍaka Upaniṣad 1.3]. Jeśli znasz Kṛṣṇę, wtedy rozumiesz wszystko. To jest nakaz wedyjski. Yasmin vijñāte. Jeśli po prostu rozumiesz Kṛṣṇę... W Bhagavad-gicie jest również powiedziane, że „Nie będzie już niczego do zrozumienia”. W rozdziale dziewiątym? Co to za werset? Czy ktoś może powiedzieć?

Jayādvaita: Rozdział piętnasty.

Prabhupada: Avaśisyate. Jnatavyam avaśisyate. Nie możesz...?

Santoṣa: Yaj jñātvā...

Prabhupāda: ...nie potrafisz wyrecytować całego wersetu?

Santosa: Yaj jnatvā neha bhuyo 'nyaj.

Prabhupāda: To jest druga linijka. Pierwsza linijka?

Santosa: Sa evam guhyatamam vakṣyāmy aśesatah.

Prabhupāda: Vakṣyāmy... Tak, to jest ten werset. Yaj jñātvā anyaj jñātavyam na avaśiṣyate [ Bg. 7.2 ]. Świadomość Kryszny jest tak wielką nauką, że jeśli ktoś stanie się ekspertem, to wie wszystko.

Haṁsadūta: Prabhupāda, czy jest coś, co powinniśmy zrobić, aby przygotować się na tę katastrofę?

Prabhupāda: Co?

Haṁsadūta: Ta nadchodząca wojna.

Prabhupāda: Powinieneś po prostu przygotować się do śpiewania Hare Kṛṣṇa.

Haṁsadūta: I to wszystko?

Prabhupāda: To wszystko.

Puṣṭa Kṛṣṇa: Prabhupāda, ludzie czasami twierdzą, że „Bóg umieścił nas na tym świecie...”

Prabhupāda: Hmm?

Puṣṭa Kṛṣṇa: Ludzie twierdzą, że Bóg umieścił nas w tym świecie i pozostawił w ciemności, więc zrobił nam psikusa. Jaki jest nasz argument przeciwko temu?

Prabhupāda: Przybyłeś do tego świata ciemności, a Kṛṣṇa próbuje ponownie podnieść cię do światła. To jest fakt. Dobrowolnie przyszedłeś do tego bezsensownego miejsca. Kṛṣṇa jest tak łaskawy, że przychodzi sam i próbuje ponownie cię wydostać, uwolnić od tego bezsensownego miejsca. To jest prawdziwa pozycja.

Tripurāri: Mówią, że „Bóg nas tu umieścił, ale dał nam inteligencję, więc sami musimy to rozgryźć”.

Prabhupāda: Co?

Tripurāri: „Bóg nas tu umieścił i dał nam inteligencję, więc sami musimy to rozgryźć”.

Prabhupāda: Więc bierzesz inteligencję od Boga, łobuzie. Dlaczego trzymasz się w ciemności?

Tripurāri: Cóż, mówią, że „Bóg dał nam inteligencję, abyśmy sami sobie z tym poradzili”.

Prabhupāda: To jest inteligencja – poddajesz się. Poddajesz się mayi, żonie, psu, rodzinie, domowi, narodowi. Dlaczego nie Bogu? Ty łobuzie. Poddajesz się tylu innym rzeczom. Dlaczego nie Bogu?

Rūpānuga: Tak jak powiedziałeś rosyjskiemu profesorowi, że on podporządkowuje się Leninowi, a my podporządkowujemy się Krysznie.

Prabhupāda: Tak.

Rūpānuga: Ale każdy musi się poddać.

Prabhupāda: Poddaj się, to..., to jest jedyna droga. Nie możesz stać się niezależnym. Musisz się poddać. Kto jest człowiekiem, który się nie poddał? Przynajmniej znajduje psa i poddaje się mu. [śmiech] W twoim kraju jest tak wiele osób żyjących z psem. Więc poddanie się jest twoim jedynym zajęciem. Jīvera 'svarūpa' haya nitya kṛṣṇa dāsa [ Cc. Madhya 20.108-109 ]. [pauza] Więc Acyutānanda nie może przyjść?

Viṣṇujana: Wykłada w świątyni.

Prabhupāda: Och.

Tamāla Kṛṣṇa: Śrīla Prabhupāda, ktoś zadał ostatnio pytanie o atom, na które nie potrafiłem odpowiedzieć. Jego pytanie brzmi, że jeśli powiemy, że w atomie obecna jest żywa istota, jīva, a objawy życia oznaczają sześć objawów narodzin, wzrostu...

Prabhupāda: W porządku. Ich objawy życiowe jeszcze nie nadeszły. Ale są.

Jayādvaita: Potencjał.

Prabhupāda: Tak.

Tamāla Kṛṣṇa: Jego pytanie brzmiało... To było coś w rodzaju podwójnego pytania. W którym momencie lub kiedy...? Podobnie jak w momencie rozpadu tego ciała, żywa istota opuszcza to ciało, a ciało się rozpada, tak samo ciało atomowe rozpada się, gdy żywa istota je opuszcza i przenosi się do wyższego ciała?

Prabhupāda: Ciało atomowe? Ciało atomowe oznacza ciało materialne. Jeśli nie uwolnisz się od tego ciała materialnego, ciało atomowe będzie z tobą. Oznacza to, że jeśli nie jesteś mukta, ciało atomowe będzie z tobą. Umysł, inteligencja, ego – one również są atomowe, subtelniejsze ciało atomowe.

Tamāla Kṛṣṇa: Ale w każdym atomie znajduje się żywa istota?

Prabhupāda: Tak. Bóg jest obecny; zatem żywa istota jest obecna.

Tamāla Kṛṣṇa: Tak więc istota żywa jest obecna w atomie, tak jak ja jestem obecny w tym ciele. Kiedy opuszczam to ciało, moje ciało się rozpada.

Prabhupāda: Tak, opuszczasz to ciało i wchodzisz w inne ciało.

Tamāla Kṛṣṇa: Tak.

Prabhupāda: Zgodnie z prawami natury.

Tamāla Kṛṣṇa: A kiedy opuszczę to ciało, ono się rozpadnie.

Prabhupāda: Co?

Tamāla Kṛṣṇa: Kiedy opuszczę to ciało, ciało...

Prabhupāda: Ciało jest już kombinacją atomów.

Tamāla Kṛṣṇa: Tak.

Prabhupāda: Więc pozostaje kombinacja atomowa. Opuszczasz ciało.

Tamāla Kṛṣṇa: Tak. Pozostaje...

Prabhupāda: Wychodzisz z domu. To nie znaczy, że dom jest skończony.

Tamāla Kṛṣṇa: Jasne, rozumiem to.

Haṁsadūta: Pyta, czy jeśli dusza opuszcza cząsteczkę atomową, to cząsteczka się rozpada. Czyż nie?

Prabhupāda: Nie, nie. Nie zostawiłeś żadnej cząsteczki atomowej.

Tamāla Kṛṣṇa: Nie, ale ty, ty jesteś... Myślę, że mówiłeś, że w atomie jest również żywa istota. Więc kiedy ta żywa istota opuszcza cząsteczkę atomową, czy cząsteczka się rozpada? Czy nie? Mam na myśli co...?

Prabhupāda: Po prostu spróbuj zrozumieć. Z śāstr rozumiesz, że aṇḍāntara-stham: „Bóg żyje w atomie”.

Tamāla Kṛṣṇa: Tak.

Prabhupāda: A kiedy Bóg jest tam, żywa istota jest tam również. To... To tyle próbujesz zrozumieć. Ponieważ Bóg i żywa istota pozostają razem, jako dwaj przyjaciele. Bóg próbuje uratować tego upadłego przyjaciela. To jest informacja z Upaniṣad. Więc kiedy Bóg jest tam, żywa istota jest tam również.

Rūpānuga: Paramātmā i jīvātmā są zawsze razem.

Prabhupāda: Tak.

Tamāla Kṛṣṇa: Czy możemy powiedzieć, że żywa istota jest obecna w atomie poprzez świadomość?

Prabhupāda: Hmm? Nie. Świadomość będzie się rozwijać stopniowo, zgodnie z sytuacją cielesną.

Pañcadraviḍa: W jaki sposób jīva wydostaje się z atomu i przyjmuje ciało fizyczne?

Prabhupāda: Hmm?

Pañcadraviḍa: W jaki sposób ta jīva...

Prabhupāda: [śmiech] Ciało to połączenie atomów. Jak wydostaje się z atomu? Ciało to nic innego jak połączenie wielu atomów. Wszystko, co materialne, to połączenie wielu atomów. To wszystko.

Pañcadraviḍa: Czy jiwy wewnątrz atomu są podobne do impersonalistów, którzy są w Brahmanie?

Prabhupāda: To rozważ. Nie rozwinął swojej świadomości. Praktycznie jest jak martwy.

Tamāla Kṛṣṇa: Tak naprawdę, gdyby wybuchła wojna, wojna na dużą skalę, myślę, że nasze projekty rolnicze...

Prabhupāda: Hmm?

Tamāla Kṛṣṇa: Myślę, że różne projekty rolnicze, które realizujemy, byłyby bardzo dobre, ponieważ, jak powiedziałeś, miasta zostałyby zbombardowane, a gospodarstwa rolne nie zostałyby zakłócone.

Prabhupāda: Tak. Projekt farmy... Nawet kilkaset lat, było tak miło. Nawet gdy była wojna, nie atakowali rolników. Raczej pytali: „Gdzie poszła druga strona?” Więc mówili = „Och, widzieliśmy żołnierzy idących w tę stronę”. To wszystko. Nie byli dotknięci. Taka była zasada. Rolnicy nie byli atakowani, tak jak w tej chwili, prawo jest takie, że cywile nie są atakowani. Cel wojskowy jest atakowany. Takie jest prawo. Ale oni robią wszystkie bzdury. Nawet w tej chwili cywile nie są atakowani. Tak jak bitwa Kurukṣetra. Została przeprowadzona daleko od cywilnego zamieszkania.

Haṁsadūta: Jakieś pole.

Prabhupāda: Tak. To jest cywilizacja. „Dlaczego ci niewinni cywile mieliby zostać zabici? Walczmy, wojsko z wojskiem. To wszystko”. To jest uczciwa walka. Musimy rozstrzygnąć pewne sprawy poprzez walkę. Więc walka może być, mam na myśli, ograniczona do walczących, a nie do cywilów.

Rāmeśvara: W nowoczesnej wojnie to...

Prabhupāda: Czemu nie? Tak. Ale oni, oni są takimi łobuzami, że rzucają bombami gdzie popadnie.

Tamāla Kṛṣṇa: Zwłaszcza bomby atomowe.

Prabhupāda: Ale jest jedna rzecz, ponieważ cywile również są odpowiedzialni za wypowiadanie wojny, a parlament reprezentuje lud...

Puṣṭa Kṛṣṇa: Karma.

Prabhupāda: Dlatego teraz wojna toczy się między ludźmi, między narodami. Wspierają się ludźmi i pieniędzmi. Dlatego też są zabijani przez prawo natury. [przerwa]

Rāmeśvara: Prabhupāda, w Ādi-līlā napisałeś, że ruch komunistyczny jest silniejszy od ruchu kapitalistycznego, ponieważ jest więcej śudrów niż vaiśyów, ​​tak więc w wojnie między komunizmem a kapitalizmem, komuniści wygraliby.

Prabhupāda: Naturalnie. Jest ich więcej.

Rāmeśvara: Ale w nowoczesnych wojnach częściej używa się pocisków i bomb niż armii.

Prabhupāda: Tak. Dawniej również istniała brahmāstra, ogień, broń palna, brahmāstra. [przerwa] ...problemy, z którymi się mierzymy, występowały również w przeszłości pod inną nazwą, w innej formie. [przerwa]

Nalinī-kānta: ...komuniści zwyciężą, czy to powstrzyma nas od głoszenia kazań?

Prabhupāda: Hmm?

Nalinī-kānta: Nie lubią słuchać o Bogu.

Rāmeśvara: Napisałeś, że jeśli komuniści odniosą zwycięstwo, zniszczą to, co pozostało z kultury.

Prabhupāda: Tak. Zwycięstwo komunistów oznacza utratę całej ludzkiej kultury.

Ajāta-śatru: Czy to znaczy, że zaatakują również świadomość Kryszny?

Prabhupāda: Tak, już zaczęli. Nie przechodzą obok naszej świątyni w Bombaju.

Nalinī-kānta: Jeśli po wojnie kazania będą nadal dobre, oznacza to, że komuniści nie odniosą zwycięstwa.

Prabhupāda: Tak.

Nalinī-kānta: Amerykanie wygrają?

Prabhupāda: Uczciwi ludzie przyjmą religijny sposób życia. Zwycięstwo komunistów oznacza, że ​​oni również są zrujnowani. [na stronie:] Kim jest ta święta osoba, siedząca pod drzewem?

Wielbiciele: Tuṣṭa Kṛṣṇa Maharaja.

Prabhupāda: Och. [przerwa] ...zbyt duże niebezpieczeństwo, wszyscy przychodzicie i siadacie tutaj, intonujecie Hare Kṛṣṇa. To wszystko.

Wielbiciele: Jaya. Dziękuję, Śrila Prabhupada.

Jayādvaita: Wtedy mężczyźni będą chętniej włączać się w nasz projekt w Indiach.

Prabhupāda: Tak.

Tamāla Kṛṣṇa: Możemy też pojechać do Afryki. [śmiech]

Prabhupāda: O, tak, dokądkolwiek możemy pójść, do tak wielu miejsc.

Pañcadraviḍa: Również Hongkong.

Prabhupāda: Hongkong? [śmiech]

Pusta Kṛṣṇa: Bhavananda Maharaja może [niewyraźnie].

Ajāta-śatru: Oznacza to, że niektórzy wyznawcy muszą zostać w Europie lub Ameryce. Więc...

Prabhupāda: Tak, wszystko zostaje. Mamy takie miejsce.

Rūpānuga: Nasze gospodarstwa są bardzo dobre, ponieważ nawet gdy panuje chaos ekonomiczny, nadal możemy zapewnić naszym ludziom jedzenie.

Prabhupāda: Tak.

Rūpānuga: Oraz mleko i masło.

Pañcadraviḍa: Mleko i masło.

Santoṣa: W Ameryce, prabhu. [przerwa]

Rāmeśvara: ...że gdyby wybuchła wojna między Rosją a Ameryką, doszłoby do wojny nuklearnej i cała atmosfera zostałaby zanieczyszczona cząsteczkami radioaktywnymi, co zabiłoby wszystkich.

Prabhupāda: Już jest zanieczyszczone.

Rāmeśvara: Mówią, że ten opad radioaktywny...

Prabhupāda: Cały świat materialny jest zanieczyszczony. Kto tu będzie żył? [śmiech] Trochę, powiedzmy, dwadzieścia lat wcześniej, umierając. W końcu musisz umrzeć, dwadzieścia lat później lub dwadzieścia lat wcześniej. Więc jest już zanieczyszczony. To jest humbugizm. Oni umrą na końcu, ale nadal próbują żyć. [ kirtana w tle stopniowo narasta, gdy Prabhupāda zbliża się do świątyni]

Tamāla Kṛṣṇa: Jakby tworzyli swoje własne...

Prabhupāda: To jest różnica między człowiekiem wiedzy a człowiekiem bez wiedzy. Człowiek wiedzy pomyśli: „Przecież muszę umrzeć. Więc jaka jest trudność, umrzeć kilka dni później lub wcześniej?” To jest wiedza. A ci, którzy nie mają wiedzy, boją się śmierci. Najlepszym interesem jest, zanim nadejdzie śmierć, abyśmy dokończyli naszą świadomość Kṛṣṇy w sposób doskonały. To jest pożądane. Śmierć nadejdzie. Nie możesz jej uniknąć.

Rāmeśvara: Mówią, że ten radioaktywny opad zanieczyści powietrze do tego stopnia, że ​​nie będzie można uprawiać żadnych roślin.

Prabhupāda: W porządku. Umrzesz bez jedzenia. Bo w końcu śmierć. W Bengalu nazywa się to = more bhera ghalne [?] = „Najgorszą rzeczą jest śmierć”. To nadejdzie. Dlatego najlepszą inteligencją jest to, jak uniknąć śmierci.

Rūpānuga: Stań się nieśmiertelny.

Prabhupāda: Tak. To jest prawdziwa inteligencja, nie przejmować się tymi drobiazgami, chwilowymi rzeczami, że „umieram dwadzieścia lat temu. Gdyby sytuacja była lepsza, żyłbym jeszcze dwadzieścia lat”. Czym jest ta mentalność?

Wyznawca: Powrót do Boga.

Ajāta-śatru: Tak, możemy powrócić do Boga.

[Prabhupad wchodzi do świątyni; głośna kirtana ] [koniec]        

- 4 kwietnia 1975, Mayapur, Poranny spacer  

https://vedabase.io/en/library/transcripts/750404mwmay/